بحث در جهات تاريخى و علمى اين موضوع از غرض اين كتاب بدور است . و آنچه كه در اين رساله كوچك مورد نظر است ، مصالحه ايست كه بايد بين طريفين بوجود بيايد . تا نزاع و بدبينى تخفيف يافته و مسلمانان بهمديگر نزديك گردند . و از مبالغه در اختلاف خوددارى شود . اولا خلافت در نظر دانشمندان اهل سنت از جمله فروع است نه اصول . و لذا مخالف در آن تكفير نمىشود . فرض كنيد اختلاف حل ناشدنى باشد . ولى مربوط به يك مسئله فرعى است كه بايد از حوصله كار گرفت . للمصيب اجران و للمخطئ اجرا واحد ، آنكس كه بحقيقت رسيده دو اجر دارد و كسى كه اشتباه نموده يك اجر دارد . و بايد همديگر را معذور دانست . ثانيا اگر از گرد و غبار تعصب بيرون آييم مىبينيم شيعه خلافت خلفاى راشدين را انكار نمىكنند . و همه آنان معترفند كه مردم پس از وفات خاتم المرسلين ( ص ) به جناب ابىبكر ( رض ) بيعت كرده‌اند . و سپس به خليفه دوم و بعد به خليفه سوم وانگهى به خليفه چهارم . و اساسا اين موضوع از واضحات تاريخى و قابل انكار هم نيست .